Dilan Durmaz

Bugün yirmi beş kez kış görmüş talihimin en kötü günü.  Dün de öyleydi. Belki önceki gün de. Güneşin doğuşunu ve batışını görmüyorum, o yüzden olacak talihimin en kötü günü henüz sonlanmadı. Sonlanacak mı? Ne ihtimal veriyorum ne de öyle bir kaygı güdüyorum.  Üniversitenin üçüncü yılında, üniversite hayatımda beni perdesiz şekilde gören, bakışlarından ve sözlerinden kaçamadığım bir hocam vardı. Sessizce beni izlerdi, sonra bir söz eder ve kendimi çırılçıplak hissederdim. Ona

Ben geldiiim!  Öncelikle Ramazan Bayramınızı kutluyorum.  Sonrasında da sizi uzun bir bölüm bekliyor ve bölüm ilahi bakış açısıyla karakter bakış açısı arasında dönüyor. Bölümü sakin ve yavaş yavaş okursanız kafanız karışmaz. Ama paragraf atlamalar, yalnızca replik okumalar buna sebep olabilir. Evi turlayarak yazdığım bir bölümdü. Sakince ve bayram kolonyasıyla okumanız tavsiye edilir. Bölüm sonuna koyulan açıklamayı da lütfen okuyun.  Önce oy verelim mi, verelim verelim... K

21 Haziran 1992    12 Mayıs 1992’den kırk gün sonra    Ankara Çankaya   Vatanını gözden çıkaran önce çiftçiyi unutur sonra suyunu hor kullanır. Bu güzelim vatanın topraklarında böyleleri türemeye başlar oldu. Düzelir mi, çoğalır mı bilinmez. Düzelirse ne büyük şükür olur çocuklara, çoğalırsa da ne büyük yazık olur bu vatana. Hüseyin bunların türediğini, şehre ilk geldiğinde, iş ararken çiftçi olduğunu duyunca burun kıvıran patronlardan anladı. Leyla ise suyu babalarının malıy

Ben geldim!  Yarın saat 14.00'te Ankara Vega AVM'de imza günüm var. Ankara'da olup da gelmeyenle Kuğulu'da bozuşuruz:))))) Önce oy verip bol, bol, bol yorum yapalım mı? Çoook hasta ama çoook hissederek yazdım bölümü. Buyurunuz sizindir.  Keyifle okuyun.  *** Tepede olan aşağı iner, aşağıda olan yukarı çıkar. Ve buna insanoğlu kader çarkı der. Çarka meydan okuyup çarkı durdurmak mümkün müdür? Yoksa asıl başarı çarkın akışında dönmekten, ona sadık kalmaktan mı geçer? Çarkın dön