Dilan Durmaz

Ben geldim! Öncelikle 10 Mayıs Pazar saat 13.00'da Diyarbakır Yeni Umut Kitapevinde 17 Mayıs Pazar Manisa Kitap Fuarda imza günüm var. Kitabınız olsun olmasın, orada olan herkesi ÜB konuşmak için bekliyorum!!!!!!!!!! Üçüncü kitaba girdiğimiz bölümden sonra her bölümün benim adıma nasıl zorlayacağı olduğunu size anlatamam. Ricam sizin de bu sağduyuyla okumanız olacak. Bol bol yorum yapalım olur mu? Keyifle okuyun! *** Biz kim miyiz? 1999 yılından beri her yıl düzenli olarak

Ben geldim! Son bölümden sonra üç farklı şehirde imzayla beraber durmaksızın bir çalıştığım bir 15 gün geçirdim. Bölüm hesapladığımdan biraz önce bitti, geçiştirmemek için. O yüzden sonraki bölüm iki hafta sonra değil, birkaç gün daha erken gelecek çünkü bir iki hafta boyunca imzam yok, telafi etmiş oluruz. instagramda duyuracağım geleceği günü. O yüzden bölüm uzunluğuna tamamen adamadan kendinizi lütfen tadını çıkararak okuyun. Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın. Keyifle

Bugün yirmi beş kez kış görmüş talihimin en kötü günü.  Dün de öyleydi. Belki önceki gün de. Güneşin doğuşunu ve batışını görmüyorum, o yüzden olacak talihimin en kötü günü henüz sonlanmadı. Sonlanacak mı? Ne ihtimal veriyorum ne de öyle bir kaygı güdüyorum. Üniversitenin üçüncü yılında, üniversite hayatımda beni perdesiz şekilde gören, bakışlarından ve sözlerinden kaçamadığım bir hocam vardı. Sessizce beni izlerdi, sonra bir söz eder ve kendimi çırılçıplak hissederdim. Ona

Ben geldiiim! Öncelikle Ramazan Bayramınızı kutluyorum. Sonrasında da sizi uzun bir bölüm bekliyor ve bölüm ilahi bakış açısıyla karakter bakış açısı arasında dönüyor. Bölümü sakin ve yavaş yavaş okursanız kafanız karışmaz. Ama paragraf atlamalar, yalnızca replik okumalar buna sebep olabilir. Evi turlayarak yazdığım bir bölümdü. Sakince ve bayram kolonyasıyla okumanız tavsiye edilir. Bölüm sonuna koyulan açıklamayı da lütfen okuyun. Önce oy verelim mi, verelim verelim... K

21 Haziran 1992 12 Mayıs 1992’den kırk gün sonra Ankara Çankaya Vatanını gözden çıkaran önce çiftçiyi unutur sonra suyunu hor kullanır. Bu güzelim vatanın topraklarında böyleleri türemeye başlar oldu. Düzelir mi, çoğalır mı bilinmez. Düzelirse ne büyük şükür olur çocuklara, çoğalırsa da ne büyük yazık olur bu vatana. Hüseyin bunların türediğini, şehre ilk geldiğinde, iş ararken çiftçi olduğunu duyunca burun kıvıran patronlardan anladı. Leyla ise suyu babalarının malıy

Ben geldim! Yarın saat 14.00'te Ankara Vega AVM'de imza günüm var. Ankara'da olup da gelmeyenle Kuğulu'da bozuşuruz:))))) Önce oy verip bol, bol, bol yorum yapalım mı? Çoook hasta ama çoook hissederek yazdım bölümü. Buyurunuz sizindir. Keyifle okuyun. *** Tepede olan aşağı iner, aşağıda olan yukarı çıkar. Ve buna insanoğlu kader çarkı der. Çarka meydan okuyup çarkı durdurmak mümkün müdür? Yoksa asıl başarı çarkın akışında dönmekten, ona sadık kalmaktan mı geçer? Çarkın dön

Firuze Akın psikolog seansı *** Öğrencilik hayatımda dakikaların saatlere dönüştüğü derslerim vardı. Kalabalık bir sınıfın en köşesine sinmiş, kimsenin sevmediği ve kimseyi sevmeyen bir öğrenciydim. Bu herkesten soğuk tavırlarım, babamın kim olduğunu öğrendikten sonra daha anlaşılır hale gelirdi. İnsanlar yanılmıyordu, sahiden babam Atilla Akın olduğu için bu haldeydim. Şimdi oturduğum kadife koltuğun üzerinde bir o yana bir bu yana kıvrılmak istiyordum ama yaptığım tek şey s

Duydum ki beni arıyorsunuz. -R. Notu kaçıncı okuyuşum olduğunu bilmiyordum. Kalbim göğüskafesimi tekmeliyor, her atışı göğsüme korkunç bir ağrı saplıyordu. Ecevit’le göz göze geldiğimizde ikimizin de bakışları buz gibiydi. Birkaç saniye birbirimize baktık, “Ecevit,” diyebildim zorlukla. Yangında oluşmuş yanıklarım ilk kez kendini bu denli belli etti ve canımı yaktı. Cayır cayır yandığımı ve ödediğim bedele rağmen elimin avucumun boşaldığını, dizlerimin çözüldüğünü hissett

Ben geldim, Yaren değil ama bu kez. Direkt Dilan Durmaz:)))))) Kısaca durumu açıklayıp biraz konuşup öyle geçmek istiyorum. Bildiğiniz üzere, geçen hafta art arda açıklamalarla aylardır süren bir çalışmayı somutlaştırdık ve ÜZÜM BUĞUSU kitap oldu. Şimdi BKM ve Tamadres'te ön siparişte. Son bir haftanın yoğunluğu ve cuma günü kapak duyurumuzdan dolayı bölümü pazara aldım. Her şey belli bir yere kadar yolunda gitse de, dün uçuş saatimde olan değişiklik, beklediğimden daha önce

Bir katilin, katil olduğunu gözünden okunacağını küçük bir çocukken öz abimden öğrendim. Bülent, bir katildi ve gözleri bunu hiç saklamıyordu. Belki işlediği suçun cezasını hiç çekmediğinden onun gözlerine her baktığınızda, 16 Kasım 1992 yılına dönse yeniden o cinayeti işleyeceğini görürdünüz. Bir katil, tam bu noktadan anlaşılır. Gözleri, o cinayetten pişmanlık duymaz. Seher’in gözleri bana bir katil gibi bakıyorken bu bakışları çok iyi tanıyordum. Beni öldürecekti ve bund

Veee İstanbul imzasına ayaklı gazeteciliğini yaptığım o bölümle geldim. Çoğunuz gördünüz diye tahmin ediyorum zaten gazeteyi ama bundan sonra daha bir anlamlı olur diye tahmin ediyorum. Yarın ben de hesapta paylaşırım. Bu arada 17 Ocak Cumartesi günü Adana imzasındaydım. Adaaaannnaaa demek istiyorum sadece buradan da ve size bırakıyorum bölümü. Önce oy verelim mi? Verelim verelim. Her yorumunuz benim için beş oya bedel. Desteğinizi görüyorum, hepinizi öpüyorum. Keyifle oku

uçakta rötar, istanbul trafiği, yol derken şimdi atıyorum. bölümü yeniden okumaya fırsatım bile olmadı. bölüm size emanet. yarın İSTANBUL TÜYAP'TA imza günüm var. TÜYAP'A 30. BÖLÜM GAZETESİYLE GELECEĞİM. BU BÖLÜM 29. BÖLÜM. BÖLÜMÜ OKUYUN VE YARIN SONRAKİ BÖLÜMÜN GAZETESİNİ ALMAYA GELİN. keyifle okuyun! *** Ali Ecevit’in yumuşak dudakları, bu sözler aramızdan geçerken dudaklarımın üzerine değdi. Bir dakika Ali Ecevit Tarhan’la öpüşmek için ne çok kısaydı. Bunu onun kucağında

bölüm yirmi sekiz Mümtaz Asa. ben geldim!!!! gecelerce uyumadan çıkardığım önemli bir bölümdü benim için. şimdi de imza dönüş yolundayım. bol bol yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın. bölüm şarkısı; Ferdi Özbeğen; Gündüzüm Seninle Mavi Işıklar; Ankara Rüzgarı Athena; Dam Üstüne Çul Serer Bunu pek yapmam bilirsiniz:)))))))) Keyifle okuyunnnnn *** Mümtaz Asa. Bu isim bu odada en çok benim için tanıdıktı. Bu odanın içinde, o adamla aynı sofraya oturmuş tek kişi vardı. O d

16 Kasım 1992’den sonra ilk 16 Kasım, 2008 Ankara. Ali Ecevit dün gece hiç uyumadı. Dışarıda geçirdiği vaktin, dört duvar arasında geçirdiği vakti geçmesi için altı aydan dört ay eksik kadar daha vakit geçmesi lazım. Gökyüzünü tel örgüler arasında görmeyeli dört ay oluyor, henüz alışmadı. İnsanlar ona, büyükler, küçükler- Ali Ecevit hapishanenin en küçüğüydü hep, sonra o kadar çok sene geçti ki ondan küçükler olmaya başladı, abi sıfatını annesinin doğurduğu kardeşiyle değil,

Ben geldiiiim! Uzun, benim uzun zamandır yazmaktan kaçtığım sahneleri barındıran, beni doyuran bir bölümdü. Önceki bölümdeki yorum sayısı için teşekkürlerimi iletiyorum ve bu bölüm için de bol bol yorum rica ediyorum. Biliyorsunuz, her yorum beş yıldız demekti. Ne alaka demeyin öyle işte. Bu pazar günü, öncelikle Trabzon imza günündeyim. Bölüm sonrası görüşelim ya spoi vermek için tüm şartlar sağlanmış oluyor, biliyorsunuz:))))))))) Sonrasında geçen hafta 16 Kasım'da kutla

Ben geldim! Herhalde en sevmediğim gün olan pazar günü bölüm atmak keyfimi inanılmaz kaçırıyor. Bölüm upuzun değil ama kısa da değil. Ortalama bir bölüm uzunluğunda. Devamına girersem pazartesiye uzatmak zorunda kalırdım. Sınavlarınız başlayacak sanırım, yapmak istemiyorum ama az daha sabır istiyorum sizden kendim için. Toparlayacağım. Öncelikle iki hafta sonra cuma 14 Kasım'a denk gelirken, 16 Kasım da pazara denk geliyor. Biliyorsunuz 16 Kasımlar bizim için önemli. Bölümü

Ben geldim! Geçen bölümden sonra iki kere hastaneye düşüş, beş kere şehir değiştirme ve daha buraya yazamayacağım bir sürü şey oldu. Bu bölümü de bir hafta sonrasına ertelemem en makulü olsa da, çok çok uzun olmasa da okumanızın en sağlıklısı olduğuna karar verdim. Bu seferlik hoş görelim birbirimizi, daha uzun bölümlerle telafi ederim ben. Bölümde yazım yanlışları olabilir, kontrol edemedim. Önce yıldıza basalım mı? Basalım basalım... Bol bol yorum yapın olur mu? Diğer bölü

Sonrası… İstenmeyen on saniye yüreğimde bir yara olarak kalır sandım ama çok cesurdum. Hüseyin amcadan bahsettiğim içindi belki...

Ben geldim! Geçen bölümdeki gibi kopukluk olmaması adına, bölümü iki parta böldüm. Son sahneyi de tamamlayıp yarın saat sekizde atacağım....

Ben geldim! Geçen bölümdeki oy sayısına ayılıp bayıldığımı belirtmek isterim. O yüzden oy verip bol bol yorum yapalım mı? Keyifle...